“Ben sadece iki kişinin ölümünde ağladım, biri Billy Bremner diğeri Bob...”
Jack Charlton
Bir dünya kupası daha geçerken ömürden, İngiltere’nin ’60 years of hurt’ (60 senelik acısı) devam ediyor. Yarı finalde Arjantin karşısında Alman teknik direktörü Thomas Tuchel’in hatalarıyla maçı verdi. Maçı özetleyen en net veri, öne geçtikten sonra İngiltere’nin topla oynama oranı yüzde 16, topu rakibe bırakıp kalenin önüne takım otobüsünü çektiler. Rashford, Rogers, Saka, Madueke, Watkins gibi etkili hücum oyuncuları yerine çözümü savunmada Dan Burn’de arayan Tuchel’in yanlış oyuncu değişiklikleri maçı rakibe verdi. Tarihlerinde futbolun en görkemli kupasını sadece bir kez kazandılar. Ne diyelim, umutlar bir sonraki kupaya. Bu vesileyle hatırlayalım dünya kupasını kaldırmış, Londra’nın en büyük stadında heykeli bulunan, Pele’nin ‘kariyerimde karşımda oynamış en iyi defans oyuncusu’ dediği kaptanlarını.
12 Nisan 1941’de Doğu Londra’nın Barking bölgesinde dünyaya gelmiş, henüz 15 yaşında yaşadığı bölgenin köklü takımının gençlerinde forma giymeye başlamış. Takvim yaprakları 8 Eylül 1958’i gösterirken, profesyonel kariyerinde ilk maçına Manchester United karşısında çıkıyordu. Savunmanın ortasında yerini aldığı Malcolm Allison tüberküloz hastalığına yakalanmış, onun yerine genç futbolcuya görev verilmişti. Çok hızlı değildi sarışın çocuk, hava toplarında da eh işte. Ama oyunu çok iyi okuyordu, zamanlaması, sezgileri ve daha top gelmeden pozisyon alışı mükemmeldi. Bir orkestra şefini andıran ustalıkla savunmasını yönetiyor, rakip forvetlerden önce topa sahip olabiliyordu. İlerleyen zamanlarda Allison hastalığından dolayı bir daha forma giyemezken, o çocuk kısa zamanda West Ham United savunmasının değişilmezi haline geldi. İskoç futbolun muhtemel en büyük teknik direktörü Jock Stein futbolcuyu şu cümleyle anlatır;
“Ona karşı bir kural olmalı, sahada olacakları 20 dakika önceden biliyor...”
İngiltere Milli Takımının fomasını giydiğinde henüz 21 yaşındaydı. İlk maçında İngiltere Lima’da Peru’yu dört golle geçiyordu. ‘1962 Dünya Kupası’nda çeyrek finalde Brezilya’ya yenilerek elenen takımın en göze batan futbolcularındandı. O yenilgiden bir sene sonra, 1963 senesinin Mayıs’ında 12. milli maçında sahaya kaptan olarak çıktı. Henüz 22 yaşında, İngiltere milli takım tarihinin en genç kaptanı. 1964 Federasyon Kupası finalinde West Ham’ın, Preston North End’i 3–2 yendiği maçta kupayı kaldırıyor, futbolun beşiğinde yılın futbolcusu seçiliyordu. O zaferin bir sene sonrasında, 1965’te Wembley Stadı’nda oynanan ‘Avrupa Kupa Galipleri’ kupasında West Ham United, 1860 Münih’i iki golle geçerken kupa yine onun ellerinde havalandı. 1966 Dünya Kupası yaklaşırken, Ada basını onun West Ham United’dan ayrılmak istediğini yazıyordu. Kupaya az kala takımda huzursuzluk istemeyen İngiltere milli takım teknik direktörü Alf Ramsey, West Ham United’ın o dönemki teknik direktörü Ron Greenwood’la futbolcusunu bir araya getiriyor, günümüz tabiriyle ‘aradaki prüzleri’ gidererek futbolcusunun kulübünde kalmasını sağlıyordu.
1966 Dünya Kupası’nın ev sahibi İngiltere, final maçında Geoff Hurst’ün golleriyle Almanya’yı devirerek kupayı kazandı. Maçtan sonra takım kaptanı çamura bulanmış ellerini kupanın bulunduğu masanın üzerindeki kadife örtüye siliyor, ‘Jules Rimet Kupası’nı (Dünya Kupası) Kraliçe Elizabeth’in ellerinden alıyordu. Aynı statta üç sene üst üste kupa kaldıran futbolcu olarak tarihe geçti.
1970 Dünya Kupası hazırlıkları esnasında, Ada basının manşetlerinde futbolcunun bir hırsızlık olayına karıştığı iddiası yer aldı. Yazılanlara göre, takımının Kolombiya’da geçirdiği hazırlık döneminde bir kuyumcu dükkanından mücevher çalmıştı. Hırsızlık suçlamasıyla dört gün tutuklu kalan futbolcu, iddiaların kanıtlanmaması üzerine serbest kalıyor, ilerleyen zamanlarda dosya kapanıyordu. Ada basınına göre bu tezgâh, teknik direktör Ramsey’nin Arjantinliler için 1966 senesinde kullandığı “hayvanlar” tanımlamasının rövanşıydı. Takım futbolcularından Jeff Astle uçak korkusundan kendisini alkole verince, Meksika gazetelerinden birinde şu manşet göze çarpıyordu, “Hırsızlar ve sarhoşlar takımı.”
West Ham United formasıyla en son maçına 1974’ün ocak ayında çıkan futbolcu, o senenin mart ayında Fulham’a transfer oldu. 15 senelik West Ham United kariyerinde 544 maçta sahaya çıkarken, ona ait bu rekor ilerleyen zamanlarda Billy Bonds tarafından kırılmıştır. 108 maçta İngiltere Milli Takımının formasını giyen futbolcunun bu rekoru David Beckham tarafından kırıldı. 1978’de futbolu bıraktı, sonrasında Hong Kong, Oxford City ve Southend United takımlarında kısa süreli antrenörlük deneyimi yaşadı, 90’lı yılların başlarında BBC’de bir süre futbol yorumculuğu yaptı. 1979 senesinde İngiltere genel seçimlerinde Margaret Thatcher’a verdiği destek uzun süre tartışıldı.
Takvim yaprakları 24 Şubat 1993’ü gösterirken, 51 yaşında kanser illetinin pençesinde aramızdan ayrıldı Ada futbolunun efsanesi. Onu anlatan belgeselde, milli takımdan arkadaşı Jack Charlton, "Ben sadece iki kişinin ölümünde ağladım, biri Billy Bremner diğeri Bob..." diyordu. Sir Alex Ferguson’un “Bu yaşamda gördüğüm en iyi savunma oyuncusu” cümlesiyle tanımladığı 6 numara, Londra’da bulunan Putney Vale mezarlığında, kendisinden bir sene önce vefat etmiş annesinin yanına defnedildi. Ölümünden sonra eşi Stephanie’nin kurmuş olduğu vakıf ülkedeki kanser araştırma vakıflarına kaynak yaratma görevini üstlenmiştir.
İngiltere Milli takımı ile ülkesinin gördüğü tek dünya kupasını kazanmış, muhtemel çevrilmiş en güzel futbol fimi olan Zafere Kaçış’ta Terry Brady rolünü oynayan, günümüzde Wembley Stadı’nda heykeli bulunan o unutulmaz futbolcunun adı Bobby Moore idi.
Ve ondan sonra hiçbir İngiliz futbolcuya futbolun en görkemli kupasını kaldırmak nasip olmadı. Bekleyiş sürüyor…
Yorumlar